ODSŁONY:  

Program IPRO

Agata Pietras.

DOM Terapii I Readaptacji Społecznej Stowarzyszenia Antidotum
Program autorski.
Kopiowanie, powielanie całości lub fragmentów wymaga zgody autorów.

Cele i zadania

Przeciwdziałanie stygmatyzacji i marginalizacji społecznej grup i osób będących w kryzysowej sytuacji społeczno-ekonomicznej, poprzez zintegrowane i interdyscyplinarne działania z zakresu readaptacji i rehabilitacji społecznej, w oparciu o zasady etyki chrześcijańskiej i wartość jaką jest dobro człowieka, jak też rzecznictwo na rzecz interesów tychże grup.

Opis IPRO i funkcjonowania placówki

W placówce Stowarzyszenia Antidotum od kilku lat realizowane jest IPRO – Integratywny Pogłębiony Rozwój Osobisty. Program jest autorską metodą wypracowaną przez doświadczenie i zdobywaną wiedzę. Deficyty, z którymi się spotkaliśmy w naszej pracy z osobami bezdomnymi, zainspirowały nas do poszukiwań takich działań w obrębie różnych sfer osoby bezdomnej aby przyniosły realną i adekwatną pomoc. Zrozumieliśmy, że samo usamodzielnianie osoby jest nieskuteczne i nietrwałe.  
  Dziś rozumiem bezdomność jako stan duszy człowieka, który zaczyna się w dzieciństwie i w rodzinie pierwotnej, która jest źródłem pierwszych traum. Większość osób bezdomnych znajduje się w wieloletnim stanie chronicznego kryzysu i wymaga dwuletniego (najmniej) procesu terapeutycznego połączonego z socjalizacją, żeby móc zacząć planować samodzielne życie, pozbawione nałogu i degradacji. Dlatego na początku udzielamy osobie do nas trafiającej pierwszej pomocy interwencyjnej, starając się ustalić jej sytuację i zaspokoić podstawowe potrzeby fizyczne i bytowe. Następnie wprowadzamy ją do społeczności terapeutycznej, w której zaczyna się integrować z innymi ludźmi poznawać normy i zasady naszego Domu. Dom działa na zasadzie „rodziny kompensacyjnej”, w której osoba pracuje nad swoimi relacjami, nawykami, postawami. Społeczność jak rodzina daje wsparcie, koryguje, zaspakaja potrzebę przynależności i pomaga odzyskiwać własną tożsamość. Kolejną częścią programu IPRO jest praca indywidualna z psychoterapeutą.

Naszą ideą indywidualnej pracy jest czasowa adopcja osoby w relacji ograniczonego rodzicielstwa. Służy to odbudowywaniu „rdzenia wewnętrznego" osoby, którym jest poczucie wartości, godności. Proces ten oprócz relacji terapeuta („rodzic”) – osoba, który jest podstawą zdrowienia, służy rozpoznaniu niezaspokojonych potrzeb psychologicznych, następnie zaspokojenie ich i wprowadzenie w dorosłość w której osoba sama umie o siebie zadbać rezygnując z destrukcyjnych mechanizmów obronnych. W programie równolegle prowadzona jest socjoterapia – pisanie planu korekcyjnego IPRO. Jest to urealnienie celów i marzeń życiowych osoby prowadzących do osiągnięcia pełni samodzielności. Działania socjoterapeutyczne obejmują działania od podstawowych takich jak opieka medyczna, po zdobywanie zawodu, nowych umiejętności, do pracowania nad eliminowaniem destrukcyjnych zachowań i nawyków. W programie oprócz progresu liniowego jest progres pionowy w postaci etapów pobytu – leczenia. Obejmują one kolejne etapy leczenia związane z przywilejami. Są to:

  Nowicjusz – około trzy pierwsze miesiące pobytu w których osoba ma czas na adaptację w Domu, poznania zasad Domu, nauki brania odpowiedzialności za siebie.
Domownik – ma przywilej swobodnego poruszania się poza Domem (terenem), przywilej posiadania telefonu komórkowego, umie dbać nie tylko o siebie, ale o innych, bierze współodpowiedzialność za DOM
  Rezydent – osoba, która ukończyła terapię, ma pracę i może do pół roku zamieszkiwać Dom, do czasu wynajęcia sobie mieszkania.
Mieszkaniec pracownik – osoba, która nie jest wstanie ze względu na sytuację psychologiczną żyć w pełni samodzielnie i jest zdecydowana wykonywać na rzecz Domu stałą pracę.
Mieszkaniec medyka – osoba, która ukończyła terapię ale jej proces usamodzielniania poza Domem jest niemożliwy ze względu na stan zdrowia lub wiek.

ELEMENTY IPRO - zaopiekowanie się poszczególnymi sferami osoby

1. Praca socjalna – podstawowe świadczenia socjalne i zdrowotne
2. Socjoterapeutyczna – powrót do funkcjonowania w społeczeństwie budowanie Planu Korekcyjnego IPRO (relacje rodzinne, społeczne, zawodowe, edukacja, dom, zdrowie, problemy prawno-sądowe)
3. Trening interpersonalny – praca na relacji
4. Psychoterapia – leczenie głębokich deficytów
5. Wsparcie duchowe – dla poszukujących Boga

Dla kogo jesteśmy?

Dla osób:
1. nie posiadających żadnego miejsca schronienia
2. uzależnionych
3. starszych
4. chorych
5. niepełnosprawnych
6. ubogich
7. rodzin z dziećmi
8. pozostających w trudnej sytuacji życiowej
9. po pobycie w zk

Innowacja

  Podejście terapeutyczne zakładające, że osoby w sytuacji bezdomności są w chronicznym stanie kryzysowym i należy w początkowej fazie zastosować zasady Interwencji kryzysowej, następnie objąć zintegrowanym programem wspierającym wszystkie sfery osoby: socjologiczną, bytowo-materialną, psychologiczną, zdrowotną, prawną, duchową, zawodową. Podejście opiera się na budowaniu wspólnoty na zasadach rodziny kompensacyjnej, oraz czasowej adopcji.

Personel i współpraca

Psychoterapeuci, trenerzy interpersonalni, coach, socjoterapeuta, pracownicy socjalni, pracownik ds. formalno-księgowych, moderator Klubu Pracy, instruktor artystyczny, wsparcie informatyczne, współpraca z POZ i inne instytucje (OPS, PCPR, PUP, Urzędy administracji państwowej)

Czynniki decydujące o zdrowieniu osoby bezdomnej

Zrównoważony rozwój osoby uzależniony jest od stopnia i zakresu wyeliminowania deficytów osobowościowych i zdobycia umiejętności samodzielnego zaspakajania własnych potrzeb psychologicznych i bytowych.

Ewaluacja i rozwój programu

Program nieustannie ewaluuje. Nie ma odpowiedzi na wszystkie pytania, a człowiek wciąż odkrywa przed nami nowe tajemnice. Warunkiem skuteczności programu jest możliwość zastosowania różnorakich aktywności i form. Podejście rodzicielskie i budowanie wspólnoty na wzorcu rodziny jest o wiele skuteczniejsze. To jest nazwane programem dla potrzeb instytucjonalnych. My nazywamy to Domem. Jeśli człowiek czuje się NAPRAWDĘ akceptowany, uznany, obdarzony życzliwością to NAPRAWDĘ zaczyna wierzyć, że jest wartościowy i odnajdywać w sobie silę, zaradność, potencjał, kreatywność.  

Mówią o sobie...

Słowem wstępu: obraz, którego nie trzeba komentować...

 

Ludzkie serce

Gdy zima pokazała swoje oblicze a przedmiot użytkowy swoją niezależność....